Herfst in de bladeren

't Is een beetje vegen met de wind open...

Greet kon het er weer eens niet mee eens zijn

Er was eens een horloge. Een prachtig Seiko Kinetic horloge wel te verstaan. Een soort zelfdenkend wonder, dat nooit meer opgewonden hoeft te worden, als je hem maar regelmatig om de pols wikkelt. Het horloge lag in de vitrine met smart te wachten op een meneer die het bedrag zou betalen wat hij waard was. Ergens in mei van het jaar 2008 was dit het geval.

Mr.T. was er als een kind zo blij mee. Hij huppelde de winkel uit. Dagelijks werd het horloge met liefde en plezier gedragen. Bij inspanning en waterige gelegenheden werd het klokje tijdelijk even van de pols genomen en weggelegd. Die twee vormden een mooi stel samen.

Begin juli van het jaar 2010 stond dit horloge stil! Zou het een staking zijn? Was het niet goed verzorgd? Maar dat kon niet. Dit horloge had hulp nodig. Dus wij togen naar de winkelketen waar het uurwerk destijds was aangeschaft. Allemaal geen probleem, het zou iets met een accu zijn. Een illusie armer liepen we de winkel weer uit, want we dachten dat we nooit meer dat gedoe met een batterij zouden hebben.

Al snel mochten wij hem weer halen en hij liep welgeteld 1 week mee in ons ritme. Toen stond hij weer stil. We gingen diep bedroefd terug naar de winkel, waar eens oppervlakkig werd gezucht. De tijdsaanduider zou weer worden opgestuurd.

Toen werd het stil. Heel erg verschrikkelijk stil. Pogingen van onze kant om informatie over de reparatie te krijgen, bleken vruchteloos. Na veel heen en weer gecommuniceer, begrepen we dat eigenlijk alleen het omhulsel nog goed was. Het horloge was dus eigenlijk ten dode opgeschreven. Ongelofelijk! En toen begon de discussie: wel garantie, geen garantie, garantiebewijs, wie is verantwoordelijk, wettelijk voorschrift, wie gaat betalen, conformiteitseis, ingebrekestelling...Bij dat laatste woord voelde de winkelier ineens wat hete adem en beloofde ons plechtig alle kosten te zullen dragen.

Het horloge wordt in ieder geval gered. We moeten alleen nog een pietsie geduld hebben, want een nieuw hart is toevallig even niet op voorraad. Na drie maanden is Mr.T. bijna vergeten hoe zijn geliefde uurwerk er uit ziet en hij vreest dat ze een beetje uit elkaar zijn gegroeid. Ik wacht de hereniging met spanning af.

Nieuwe aanwinsten

...die een nieuw licht werpen op de zaak...

Weer feiten of weerfeiten

Voor iedereen die ten tijde van slecht weer jaloerse blikken op ons zonnige zuiden werpt, laat ik u geruststellen. De eerste twee dagen van de week vroren de ballen je hier uit de broek! Ineens hadden wij hier onderin het puntje de laagste nachttemperatuur volgens meneer Krol. Er stond zelfs een min voor. Lekker is dat.

De winterdekbedden zijn dan ook weer van stal gehaald. Feit is wel dat deze zó warm zijn dat we, nu de temperatuur zijn weg naar boven weer heeft gevonden, halverwege de nacht wakker worden, omdat we het snokkend heet hebben. Zolang we het maar niet koud hebben!

Dat u het even weet. De winter komt, en die is hier Antarctisch! Hou dat vast, als het hier weer eens straalt en het bij u guurt en regent.

Greet in little China

Mijn geliefde Vosje heeft een nogal onfortuinlijke ontmoeting gehad met een uit de kluiten gewassen BMW. Ik, die het Vosje bestuurde, had zijn kontje naar de weg gericht, om van een parkeerplaats de weg weer op te rijden. Eind van de middag, het was druk en dus moesten we wachten. De grote BMW had eerst plaats gemaakt, zodat ik in deze positie kon komen, en stond nu voor mij. Ineens zag ik zijn achteruitrijlampen aanflitsen en voordat ik iets kon doen, gaf hij mijn Vosje een fikse duw.

Ik stapte enigszins geïrriteerd uit de auto, want hoe stom kun je zijn! Je kijkt toch als je achteruit rijdt? Er stapte een klein Chineesje uit de grote auto. En dat heb ik weer, hij praatte amper Nederlands. We bekeken het Vosje, die nu een verkreukelde nummerplaat had en een missend stuk lak. Als je goed luisterde kon je mijn Vosje zachtjes horen snikken. In het beetje Nederlands dat het Chineesje wel kon, riep hij dat het oude schade was! Ik probeerde uit alle macht nog niet het kookpunt te bereiken.

Ik haalde de schadepapieren uit de auto en probeerde duidelijk te maken dat het ingevuld moest worden. Maar hij keek me zogenaamd niet begrijpend aan. Hij begon luidkeels Chinees in zijn telefoon te roepen en zei mij dat zijn vrouw zou komen. Ook Chinees en praatte zo mogelijk nog slechter Nederlands. Een ouder familielid is ook meegekomen en zijn Nederlands ging niet verder dan vriendelijk, doch afkeurend naar mij glimlachen. Er volgde een enorme Chineze discussie, waar ik volledig van werd buitengesloten. Ik zwaaide maar weer eens met het schadeformulier, maar kreeg nu drie niet begrijpende blikken en vooral de woorden 'oude schade'. Ondertussen kwam het stoom nu echt uit mijn oren en ik vermoed dat ik een snerpende fluittoon produceerde.

Ik besloot de politie te bellen. Jammer dat het zo moest, maar ik zag mijzelf al tot middernacht een vergeefse poging doen wat gegevens los te peuteren van dit weigerachtige Chineesje, die nu zelfs beweerde dat ik naar voren ben gereden! Ik stond op ontploffen. Maar de hulp kwam snel en was efficiënt. De situatie was zo klaar als een klontje en de politie gelastte de bestuurder van de grote BMW mee te werken, want zo doen we dat in Nederland, besloot hij in ferme taal. De politie nam resoluut mijn schadepapieren ter hand en vulde alles snel en vakkundig in, waarbij hier en daar nog van Chineze zijde werd gesputterd. De BMW bleek op naam van, hoe kan het ook anders, een Chinees restaurant te staan en is gelukkig wel verzekerd.

Na een uur konden ik en het Vosje dan eindelijk naar huis, waarbij ik bijna verdronk in onbegrip over dit alles. Mijn vertrouwen in de goedheid van de mens heeft ook weer een deuk opgelopen; ik heb alleen het betreffende schadeformulier nog niet kunnen vinden.

Greet en de vakantie

Ingrediënten voor een all inclusive vakantie in eigen huis:

We beginnen met zon, veel zon en korte-broeken-temperaturen, maar ook een beetje regen op zijn tijd om de billen op de bank te rechtvaardigen, en kou - "zucht" - , lekker eten, Liefde, uitslapen, brullende katten die het andere ritme niet begrijpen en ook moeten wennen aan de kou - "zucht" - , farm frenzy, weekend Luxemburg met zon, chocola, park en Liefde, chips en nootjes, veel lol en vooruit: ook een keertje ruzie, potje bier, maffia, wandelen, flesje champagne, Prison Break in drie seizoenen, fietsen, goed gezelschap, glaasje wijn, dierenpark, verwarming aan omdat het zo koud is - "zucht" - , bitterballen, lezen, kleren kopen, en als laatste Liefde, maar die had ik al genoemd geloof ik.

Even kijken